laugardagur, 23. febrúar 2008

6.40

Já, klukkan er tuttugu mínútur í sjö, snemma á laugardegi. Ég vaknaði óvart ALLT of snemma og er þ.a.l. að láta mér leiðast í einhvern tíma. Af því að ég nenni engan veginn að bíða í strætóskýli í hálftíma...

Ég er ekkert búin að blogga undanfarið af því að ég hef bara nákvæmlega ekkert að segja ykkur. Það er ekkert að frétta. Ég hef ekki gert neitt áhugavert ógeðslega lengi.

Nema reyndar, í gær fór ég á skauta. Og ég var ekki lengi. Ég virðist vera orðin svo gömul að það er bara vont að skauta. Ég fékk í bakið og var með einhverja verki í fæturnar og ég veit ekki hvað...svo kann ég líka ekkert á skauta og það er takmörkuð skemmtun að láta einhvern draga sig hring eftir hring þegar milljón litir krakkar eru í kringum mann að þykjast vera á Ólympíuleikunum og enda bara með því að vera illilega fyrir manni. En þetta var samt klikkað gaman áður en ég fór að finna til =)

Og ég er líka búin að vera voðalega dugleg að fara í bíó undanfarið. Ég er búin að sjá The Mist, Cloverfield, Death at a funeral, Sweeney Todd og Untraceable á stuttum tíma. Mér finnst samt eins og það eigi að vera önnur mynd líka sem ég sá nýlega, en ég man ekki hvaða mynd það ætti að vera... *pæl*

Hvað get ég sagt ykkur annað?

Mig minnir að einhver eigi afmæli í dag...hver ætli það sé? =Þ Það gæti kannski verið bestasta frænkan í heimi...en ég er ekki viss =Þ

Hehe...ég er ógeðslega leiðinleg =Þ

Til hamingju með daginn elsku besta frænka í alheiminum =*

Og núna er ég algjörlega uppiskroppa með hugmyndir...En klukkan er tíu mínútur í 7 núna. Ég held að ég fari bara út...kíki í sjoppuna áður en ég legg af stað svo ég geti borðað eitthvað áður en ég byrja að vinna...

Ég vona bara að næturvaktin hafi staðið sig betur en síðasta laugardag sem ég var að vinna =Þ

Bæbæ =)
Dagmar Ýr

föstudagur, 8. febrúar 2008

Snjóhetja

Eins og flestir sem lesa þetta blogg vita, er engin smá mikill snjór hérna á þessu blessaða landi sem ég bý í. Þessi snjór á það til að valda smá veseni af og til, eins og því sem ég sá áðan.

Anna María var sem sagt nýbúin að skutla mér heim og ég var búin að komast að því að það var engin heima, og ég var nýbyrjuð að pæla í hverju ég ætti að fá mér að borða, af því að ég hafði ekkert náð að borða almennilega yfir daginn.

Þá hringir Anna María í mig og spurði hvort ég væri ekki til í að hjálpa einni konu sem hún var sjálf að hjálpa, sem hafði fest bílinn sinn í snjónum. Þannig að ég fór í skó og úlpuna mína og hljóp niður til að hjálpa. Þetta var alveg ótrúlegt vesen. Við hringdum í lögguna og allt, en þeir sögðu að þeir hjálpuðu ekki í svona tilvíki. Sem mér finnst nú bara rugl...

Allavega...við ýttum og ýttum og ýttum, en ekkert gerðist!! Það vantaði SVO lítið til að bíllinn náði að hreyfast, en það vantaði bara eitthvað smá. Sem betur fer var akkúrat strákur að labba framhjá og hann kom til að hjálpa, og þá náðum við að ýta honum af stað.

Svo þegar við vorum búnar að þessu, tókum við Anna María eftir því að það er fólk einhversstaðar hérna í Æsufellinu að horfa á okkur. Og voru greinilega búin að vera að horfa í soldin tíma. Er þetta virkilega hvernig fólk er? Að horfa á fólk reyna í rúmlega 10 mínútur að færa bíl, og ekkert að reyna að hjálpa. Það er ekki í lagi með fólk!!

En ég er sem sagt búin með góðverk dagsins, og bara vona að ef ég lendi einhverntíman í einhverju veseni, að einhver hjálpi mér =)

miðvikudagur, 6. febrúar 2008

Næturvaktir og strætó

Eru bæði ömurleg. Og ég þarf ekki einusinni að vera á næturvöktum. En ég er alltaf á kvöldvöktum í vinnunni og þá þarf ég að bíða eftir næturverðinum sem á að taka við af mér. Og næturvaktin byrjar kl 23. Þannig að mér finnst ekki vera of mikið ætlast þegar maður vill fá næturvörðinn í vinnuna amk 5 mín í 11. En nei. Ef ég væri með 14 fingur, gæti ég talið á einni hendi hversu oft næturvörðurinn hefur mætt fyrir ellefu. Og það er ekki eins og þetta sé alltaf sami næturvörðurinn sem á að koma. Það eru nokkrir næturverðir sem vinna í búðinni sem ég vinn í og þeir mæta allir seint. Það er eins og Öryggismiðstöðin er að kenna óstundvísi. Og þetta er bara ömurlegt.

Svo er það strætókerfið sem mér finnst vera rugl líka. Ég ætla samt ekki að tuða um það meira en ég þarf.
Allavega, ég er núna að spara pening alveg á fullu, og ákvað að hætta að keyra bílinn. Hann er bara í hitanum í bílskúrnum þar sem honum finnst best að vera =Þ
Og ég er með frítt strætókort sem dugar til 1. júní minnir mig, þannig að þetta virkar bara vel.
En...það er einn strætó sem fer beint frá blokkinni minni í vinnuna. Sem er alveg mjög þægilegt. Og hann fer tvisvar eftir 23 á kvöldin frá vinnunni. Kl 23.08 og 23.38 og af því að ég var að enda við að pirrast yfir næturvaktinni, ættuð þið kannski að fatta að ég get aldrei tekið strætóinn sem fer 23.08 nei. Ég þarf að bíða geðveikt lengi til að taka strætó kl 23.38 sem þýðir það að ég er komin heim kl tólf. Ef næturvörðurinn mundi koma rétt fyrir 23 þá gæti ég tekið strætó 23.08 og verið komin heim hálf tólf. En nei...það er auðvitað ekki hægt að vera frá Öryggismiðstöðinni og koma á réttum tíma. Að sjálfsögðu ekki. Hvernig læt ég?

mánudagur, 4. febrúar 2008

Jói Fel hvað?

Ég hafði voðalega lítið að gera í dag. Ég vaknaði...ég fór með Bjössa, Erlu og Önnu Maríu í heimsókn til Þórhildar í vinnunni...við hittum Sól og Vífill þar...ég fór með Önnu að fá mér ís...kíktum svo til hennar í nokkrar mínútur svo hún gæti náð í eitthvað dót...við fórum í búð...ég keypti rjóma og eitthvað vesen...við komum svo aftur heim til mín...og ég fór að baka.

Ég ætlaði sem sagt að koma Þórhildi á óvart og baka bollur af því að hún hafði komið mér á óvart með blómunum um daginn =Þ

Ég hafði auðvitað aldrei áður á ævinni bakað bollur þannig að ég var ekkert að vonast eftir því að þetta væru bestu bollurnar sem ég hef smakkað eða neitt þannig...en ég vonaði að þær voru allavega ekki vondar =Þ

Ég byrjaði á því að búa til deigið...svona eins og maður gerir bara...

Og ég hef aldrei áður bakað neitt þar sem deigið er svona skrítið...fyrst fannst mér að ég hefði gert eitthvað vitlaust, en ég ákvað að prufa og sjá bara til =Þ

Svo setti ég þær í ofninn og beið í rétt rúmlega hálftíma og tjekkaði svo á því hvernig bollurnar litu út...

Og þær litu bara út eins þær líta venjulega út þegar þeim vantar súkkulaði á toppinn.

Svo náði ég í suðusúkkulaðið og tókst að klúðra því svakalega tvisvar...en sem betur fer keypti ég nógu mikið af súkkulaði þannig að ég gerði bara þriðju tilraunina =Þ og allt er þegar þrennt er, eins og er sagt =Þ
Þannig að ég setti súkkulaðið á bollurnar og svo var bara að bíða þangað til súkkulaðið harnaði =)

Rosa flottar!!!

Og þær bragðast ekkert illa heldur =Þ hugsanlega bara bestu bollur sem ég hef smakkað =) sem lætur mann halda að maður er betri en Jói Fel í bakstrinum =D en það kemur í ljós þegar maður fer oftar að baka eitthvað skemmtilegt =D

Eins og ég nefndi áðan, þá var Anna María í heimsókn hjá mér í dag á meðan ég var að baka, og það leit út fyrir það að hún var pínu abbó að hafa ekki fengið að fara í Twister með okkur um helgina, þannig að hún fór bara sjálf í Twister *híhí*

Rosalega gaman hjá henni =Þ

sunnudagur, 3. febrúar 2008

Twister

Það var sko stuð um helgina. Ég ákvað að ég var þokkalega sátt við umgengi fólks hérna heima hjá mér þannig ég ákvað að fólk mætti svo sem alveg koma í heimsókn og gera eitthvað skemmtilegt. Það þurftir samt að byrja á undan mér af því að ég var sú eina sem gat tekið kvöldvaktina á föstudeginum, þannig að ég var ekki komin heim fyrr en rúmlega 11. Sem betur fer kom Vífill að sækja mig, af því að ég var engan veginn að nenna að vera hálftíma í strætó.

Allavega...Þegar ég kom fór ég að skipta um föt og þá var falleg sjón í sófanum mínum...

sem sagt fólk að leiðast...tss...það þurfti þá að redda því...

Og þess vegna var stungið upp á því að fara í Twister...það er samt óþarfi að rifja upp hver átti þá stórkostlegu hugmynd...

Ég verð samt að viðurkenna það að ég hef sjaldan skemmt mér jafn vel og að horfa á annað fólk half drepa hvort annað í þessum leik =Þ

Eins og sést á öllum þessum stórskemmtilegum myndum =)

Alveg snilld...
Sérstaklega þegar það kom ísmoli út úr frystinum alveg sjálfur og hoppaði eftir gólfinu beint í nærbuxurnar hans Vífils *haha* og það var alveg engum að kenna. Síst af öllum mér *sjáiði geislabauginn?*

Svo daginn eftir kom fólk aftur í heimsókn...

Bjössi hefur verið mikið að pæla í hvað hann er að borða undanfarið...og er kominn í átak núna. Þótt að það sést ekki á næstu mynd...

Hann var greinilega búinn að borða svo lítið undanfarið að hann bara missti sig þegar hann fékk loksins einhvern mat =Þ

Og hver haldiði hafi mætt í partýið? Bara manneskja sem lítur ALVEG ÚT EINS OG LINDSAY LOHAN!!!!!

Það er ótrúlegt hvað getur gerst þegar maður þekkir fólk =Þ

Og svo eftir þetta vildi Erla fara í Twister...þannig að við þurftum að fara aftur í Twister...og ég þurfti svo að snúa þegar hún og Bjössi voru að spila saman...og ég svindlaði kannski pínu =Þ Ég lét hann fá mjög mikið af erfiðum pósum *híhí*

*evil laugh*

Og svo var hann alveg búinn á því þegar þetta var búið...

Greyið...en kannski var þetta stoltið sem var marið eftir að hafa tapað svo mikið í Twister...

Svo ætla ég að bæta við smá lokaorðum og segja að ég er mjög sátt við umgengnið um helgina og þakka öllum sem sáu sér fært um að mæta að henda öllu í viðeigandi ruslatunnu...

laugardagur, 2. febrúar 2008

Kertastjakar og túlipanar

Eins og allir hérna ættu að vita, útskrifaðist ég 21. des. 2007 og fékk fullt af æðislegum gjöfum frá fullt af vinum og ættingjum, en gjöfin sem Doddi, Pia og krakkarnir þeirra út í Svíþjóð gáfu mér var send í pósti stutt eftir jól þannig að ég fékk hana eftir að mamma og pabbi fóru aftur út. Og auðvitað varð mamma alveg sjúklega forvitin um hvað ég fékk þannig að ég ákvað að skella einni mynd af kertastjökunum sem þau gáfu mér á bloggið svo þau gátu séð...og allir hinir sem lesa bloggið mitt auðvitað =Þ



Eins og þið sjáið þá eru þetta alveg klikkaðislega flottir kertastjakar...simple, yet elegant eins og ég sagði þegar ég sá þá fyrst =)

Og ég vill þakka Dodda og Piu og krökkunum þeirra fyrir þessa yndislegu útskriftargjöf =)

Svo um daginn var ég eitthvað down og leið eitthvað illa. Ég var samt ekkert að auglýsa það þannig að ég veit að vinirnir mínir hefðu væntanlega ekki geta gert neitt í því, af því að ég sagði þeim það ekki. En, Þórhildur kom í vinnuna til mín með Önnu Maríu og þær komu með gjöf handa mér ^^



Það var svo krúttlegt af þeim að ég fór næstumþví að gráta =Þ

Allavega, ég ætla að láta þetta duga núna, af því að ég er að fara að gera hluti með vinum mínum =)
Dagmar Ýr

þriðjudagur, 29. janúar 2008

Þórhildur

Hún er víst komin með nýja bloggsíðu =) og hún er actually búin að blogga nokkrum sinnum =O

Linkurinn er crazy-carrot.blogspot.com

Vildi bara koma þessu á framfæri af því að hún er svo sár að engin virðist vera að skoða síðuna nema ég...

Þannig að þið skuluð endilega kíkja á þetta svo hún fari ekki að hætta að nenna að blogga eins og með hina síðuna hennar =Þ

mánudagur, 28. janúar 2008

Fréttir

Það eru eiginlega engar fréttir. Ég vildi bara hafa það sem fyrirsögnina hjá mér í dag =Þ

Vikan er löngu búin og er lífið er hætt að vera hræðilegt hjá mér =) Ég fékk til dæmis launahækkun um daginn og það er auðvitað alltaf æðislegt =D ég er ekkert smá ánægð með mig núna =Þ

Svo fór ég í bíó á föstudaginn með Þórhildi, og við sáum Death at a funeral sem er bara SNILLD!! ég mæli alveg hiklaust með henni sko. Bara tær snilld =Þ

Svo var vinnuhelgi hjá mér núna og ég var bara að vinna á fullu...

Og ég er líka að fara að vinna á eftir...og á morgun...og hinn...og hinn hinn...en svo er frí á föstudaginn og restin af helginni =D Og þá getur maður kannski gert eitthvað með vinum sínum =) af því að við erum öll svo heppin að vera alltaf í fríi sömu helgarnar. Fyrir utan Þórhildi auðvitað...hún þarf að synda á móti straumnum eins og einhver þvílíkur rebel =Þ en það er alveg klikkað leiðinlegt að hún þarf alltaf að fara rosa snemma að sofa þegar við hin getum vakið eins og við viljum...það eyðilegur einhvernveginn stemninguna hjá okkur svona pínu =/

En það er voðalega lítið annað sem ég þarf að segja...
þannig að ég ætla bara að fá mér eitthvað að borða og svo fara kannski að taka til eða eitthvað álíka skemmtilegt =Þ
Dagmar Ýr

fimmtudagur, 17. janúar 2008

Versta vikan kannski?

Já, versti dagur lífs míns ákvað að halda áfram að vera óeðlilega lélegur og verða að nokkrum dögum. Þannig að þetta verður hugsanlega versta vika lífs míns. Ég vona samt ekki. Ég vona bara að lífið verði ömurlegt í nokkra daga og svo verði það bara alveg frábært. Þess vegna er ég að hugsa um að kaupa mér lottómiða á morgun eða eitthvað og sjá hversu heppin ég verð =Þ

En jæja, ég hugsa að ég ætla að láta þennan smá pistil duga...ég er ekki að nenna að skrifa neitt meira...
Dagmar

þriðjudagur, 15. janúar 2008

Versti dagur lífs míns

Já. 14. janúar 2008 verður kallað versti dagur lífs míns þangað til annar og verri dagur verður. Sem ég vona svo innilega að gerist ekki fljótlega. Helst bara aldrei =Þ

Allavega, ég byrjaði á því að sofa mikið lengur en ég ætlaði að gera, og fattaði þ.a.l. ekki að ég gleymdi að fá mér eitthvað að borða áður en ég fór í vinnuna. Ég þurfti þess vegna að láta núðlur duga. Svo gekk mér frekar illa að koma bílnum úr bílskúrnum. Ég var alveg góðar 10 mínútur að ná honum úr skal ég segja ykkur. Ég hafði samt lagt af stað aðeins fyrr en venjulega þannig að ég var ekkert að verða sein eða neitt þannig.

Nema hvað.

Á leiðinni í vinnuna springur eitt dekk á bílnum. Það heyrðist bara þvílíkur hvellur og svo allt í einu fer hann að titra eins og ég sé að keyra honum á þvottabrétti eða eitthvað þannig. Ég fatta samt strax að þetta er bíllinn og ekki gatan þegar ég fatta að ég get ekki keyrt eins hratt og maður á að keyra. Þannig að ég finn mér fyrsta staðinn sem ég get til að keyra út í kant og fara að athuga málin. Sem betur fer var þetta bara dekk og ekki eitthvað verra sem sprakk þannig að ég drífi mig inní bíl í hitann og hugsa hvað ég eigi að gera. Ég byrja allavega á því að hringja í vinnuna og láta vita hvað gerðist og að ég mundi verða eitthvað smá sein. Allt í lagi með það, og svo þarf ég að finna einhvern annan til að hringja í af því að ég hef aldrei séð neinn skipta um dekk á þessum bíl, og svo líka er ég á strætóstoppustöð á Reykjanesbrautinni og dekkið sem sprakk var götumegin á bílnum. Þannig að ég hringi í Davíð, bróðir hans pabba, til að koma og hjálpa mér. Ég bíð í svona 10 mínútur eða eitthvað og svo kemur hann. Við skoðum þetta aðeins og ákveðum að skipta bara um dekk á staðnum. Sem er ekkert nema vesen. Án djóks. Við vorum örugglega í rúmlega korter að ná varadekkinu undan bílnum. Ég hef aldrei á ævinni séð asnalegri leið til að festa varadekk við bíl. Þetta var bara fáranlegt. Allavega, svo er eitthvað vesen að lyfta bílnum og allt. Þetta var eiginlega bara eintómt vesen. Og það var svo ógeðslega kallt!! En loksins, klukkutíma eftir að dekkið springur, er bíllinn settur aftur í gang og ég bruna í vinnuna.

Þegar ég mæti (klukkutíma sein...) sé ég að það er bara brjálað að gera. Það er aldrei gaman þegar það er brjálað að gera af því að maður er alltaf bara einn á vakt. Það er frekar erfitt. En allavega, ég næ að gera næstumþví allt sem ég á að gera á vaktinni. Ég næ líka auðvitað að hella á mig súpu, rispa mig soldið illa á peningakassanum, detta næstumþví og meiða mig eitthvað í bakinu.

Svo þegar það er svona rúmlega klukkutími eftir af vinnudeginum mínum fatta ég að ég gleymdi lyklunum mínum heima...þannig að ég sendi Þórhildi sms og segi henni að ég ætli bara að sækja hana svo ég komist inn. Allt í lagi með það, segir hún, og spyr hvenær ég reikna með að vera komin. Ég segi að ég verði komin svona 12 mín yfir 11. Svo þegar ég er að reyna að gera upp, er kassinn ógeðslega leiðinlegur við mig og það gerir allt mikið lengur, svo fatta ég að ég er ekki búin að skrá grænmetið úr salatbarnum út. Þannig að ég flýti mér að gera það. 12 mín yfir 11 er ég að leggja af stað til hennar og hún hringir, óþolinmóð, og spyr hvar ég er. Ég segi henni að það eru 3 mín í mig. Ég gleymdi auðvitað að taka það inní dæmið að þetta er versti dagur lífs míns og auðvitað lendi ég á öllum rauðum ljósum sem ég get. Nema einu, reyndar.

Ég er sem sagt, alls ekki sátt við þennan h******* dag. Og það er bara eins gott að dagurinn á morgun verði ekki eins. Hvað þá verri... ég vona bara að eitthvað geðveikt gott gerist á morgun. Ég nenni ekki að hafa annan hræðilegan dag. Og mér finnst ég alveg eiga skilið að hafa frábæran dag á morgun =Þ

Jæja, ég heyri í ykkur seinna
Dagmar Ýr